header laag

Stel je voor: je bent extern adviseur. Bovenlangs is de afspraak gemaakt dat jouw adviesbureau ingeschakeld wordt bij een spannende verbetering / verandering bij klant X. Daarom ben jij nu voor het eerst op bezoek bij de leidinggevende van de meest betrokken afdeling van deze klant. Na een paar minuten zegt deze leidinggevende: ‘Sorry maar die informatie kan ik u niet geven, die is vertrouwelijk.’

En jij hebt die informatie echt nodig om je werk te kunnen doen...

 

Voordat ik je wat tips geef, eerst even dit: leef je even echt in en geef aandacht aan wat je allereerste impuls zou zijn.

Grote kans, dat je snel denkt aan het feit dat je gedekt bent door een afspraak hoger in de hiërarchie en dat je die rugdekking ook graag - op een of andere manier - meteen zou gebruiken.

 

Wat daar goed bij past is de impuls om deze leidinggevende op een of andere manier te willen passeren. Ik noem dat de voorwaarts gerichte energie. Subtiel of niet wordt de ‘feeling tone’ makkelijk: get out of my way.

 

Een leraar van mij herhaalt met enige regelmaat: What is IN the way, IS the way.

 

Die wijsheid nodigt uit om de situatie meer in te gaan dan er voorbij te willen. Dat biedt dus een keuzemoment. Wat het vraagt is precies zijn in je waarneming, ook in jezelf waarnemen*

 

Het resultaat kan er zo uitzien:

 

  • Stel eerst vast waar je samen bent (dat je de reactie niet zag aankomen misschien, maar ook : hoe zijn we allebei geïnformeerd, wat zijn onze beelden?)
  • Wat betekent dat? Speelt er meer? (is vertrouwelijkheid echt het issue?)
    Welke opties zijn er?
  • Wat kunnen we doen / zullen we afspreken?

Zie dat pas het laatste punt echt toekomstgericht is.

 

Deze minicase illustreert veel:

 

  • Je eerste impuls is belangrijk, want die gaat non-verbaal meedoen, zelfs als als het je lukt om eerst een vraag te stellen.
  • ‘Voorwaarts gerichte energie’ heeft nadelen en is af te zetten tegen verkennen, ergens meer in gaan (exploreren). Dat speelt vooral bij weerstand en/of verassingen.
  • Mogelijk ervaart deze leidinggevende je bij binnenkomst al als de ‘spreekbuis’ van het hoger management. Dat is een valkuil die pleit voor juist méér contact met deze leidinggevende. Je direct beroepen op de hulp van de centrale leiding zou daarom averechts werken.

Deze situatie - hoe klein ook - weerspiegelt ook een aantal waarheden die meer algemeen zijn of zich ook aandienen op macro niveau :

 

  • Een goed begrip van waar we nu zijn, is de beste basis voor de volgende stap. Vaak begint dat begrip bij waar je zelf nu precies bent
  • De autoriteit van de adviseur klinkt anders en voelt anders dan autoriteit van de klant (voelt de adviseur dit waarnemen en ermee werken ook als een aspect van z’n ‘personal power’? )
  • Voorbeelden van effectieve taal kunnen behulpzaam zijn, maar niet als trucje (cursustaal draagt soms bij aan het negeren van de eerste impuls).

In 'Gewichtloos Adviseren 1-dag' beginnen we met een keus uit heel uiteenlopende ‘powermoments’. Je kan er op verzoek ook zelf één inbrengen.

 

*) We noemen het ‘presencing’ in navolging van Otto Scharmer. Een mix van ‘sensing’ en ‘presence’. Er goed in worden draagt veel bij aan autoriteit als adviseur.

 

Wat zeggen klanten